Swim

In de vijfenveertig jaar dat ik auto rijd heb ik een paar keer een auto total loss gereden. Een keer, op de Haagse Alexander Gogelweg, reed ik mijn Audi 80 in een frontale botsing helemaal aan baklappen. Ik had me, in het TomTom-loze tijdperk, een half uur suf gezocht naar de Kamer van Koophandel. In een flits zag ik het gebouw en om een nieuwe zoektocht te voorkomen keerde ik de auto in één vloeiende beweging. Prachtig stukje stuurmanskunst, ware het niet dat de Alexander Gogelweg een eenrichtingsweg is. Binnen twee tellen zag ik een Saab op me afkomen met een mooie jongedame achter het stuur, die me aankeek met een blik van ‘wat doe jij nou hier’. Heel hard remmen, dat was het enige dat ik kon doen. Ze kwam op hetzelfde idee. Mijn Audi ging glijden, tikte met de spiegel een geparkeerde auto aan. De spiegel vloog van de auto en even later ontnam een betonnen paaltje mij mijn rechterspatbord. Een gevoel van angst en wanhoop overviel me. Waar zou de auto definitief tot stilstand komen, hoe zou ik uit de strijd komen. De juffrouw in de Saab sloeg de handen gillend voor de ogen en gaf zich volledig aan het noodlot over. En toen, een hele harde klap en daarna absolute stilte. De auto in puin, het motorblok lag bijna op mijn knieën en met een sissend geluid gaf het vehikel voor eeuwig de geest.
Pierre is een goede kennis van me. Pierre komt op termijn in frontale botsing met het leven want Pierre lijdt aan Amyotrofische Laterale Sclerose, ALS zo u wilt. Mooie woorden voor een afschuwelijke ziekte. Pierre levert stukje voor stukje zijn prachtige leven in en de geleerden zoeken naarstig naar meer inzicht om grip te krijgen op het ontstaan en de genezing van ALS. Westland zou Westland niet zijn als er geen actie voor zou worden opgezet om ALS-patiënten een hart onder de riem te steken. Er is nog plaats voor deelnemers aan de Local Swim in de Lierse Lee. Ik zou snel inschrijven voor een unieke belevenis voor een mooi doel.